Afdeling Lokeren

Normandiƫreis met Vl@s Lokeren. Van 16 tot en met 20 september 2018

Zondag 16 september. Reis naar Normandië met Vl@s Lokeren. Dag 1

 

We hadden er heel lang naar uitgekeken. Maar vanmorgen was het dan zover. Vijftig Vl@ssers stonden gepakt en gezakt klaar in den donker aan het zwembad, te wachten op de bus. Alle wekkers waren goed op tijd afgelopen en stipt volgens ons schema konden we vertrekken, op weg naar het verre Normandië.

 

Echt ontbijten hadden we niet moeten doen vanochtend, want we kregen onderweg bij onze eerste stop al een ontbijt in Frankrijk.

 

Tegen de middag waren we in Honfleur waar we eerst gingen eten. Van eten gesproken, veronderstel ik dat we na deze reis met een boogje om onze weegschaal zullen lopen.

Na de lunch kregen we een rondleiding in Honfleur, een mooi stadje aan de kust en wandelden we door de Middeleeuwse straatjes naar de houten Sint-Katharinakerk, genietend van een aangenaam warm nazomerzonnetje.

 

Van Honfleur reden we naar Deauville. Deauville is de parel aan de ‘Côte Fleurie’ of Bloemenkust. Deze badplaats is wereldberoemd geworden als ontmoetingsplaats van filmsterren en heeft ook een filmfestival.  Hun namen staan dan ook op de hekjes tussen de talrijke strandhuisjes langs ‘Les planches’, een soort houten promenade langs het strand, waar je eens moet gelopen hebben, onder het mom van : “M’as tu vu ?” Hier geen hoogbouw !

 

Nadat we ons even in Hollywood aan het Kanaal gevoeld hadden, reden we verder naar een heel mooi pittoresk dorpje : Beuvron-en-Auge, waar we al van bij aankomst onthaald werden met vrolijke muziek. Ook daar zagen we alweer de mooie, voor Normandië zo typische, vakwerkhuisjes. Dit is een heel fotogeniek dorpje met leuke winkeltjes en terrasjes. Het was fijn om hier even te vertoeven.

 

Helaas konden we niet lang blijven, want we hadden nog zo’n twee uurtjes rijden voor de boeg, richting Saint-Hilaire du Harcouet, waar we incheckten in het Brit Hotel Le Cygne. Na een mini-opfrisbeurt, heel mini dan, was het tijd voor het avondeten met onze tweede appeltaart van die dag. We zitten hier nu eenmaal in het land van de Calvados.

 

Moe, dik gegeten, maar tevreden, trokken we naar ons bedje. Tot morgen, voor alweer een dag met een gouden kadertje !

 

Maandag 17 september 2018. Op naar de Mont Saint-Michel

 

Vandaag  liepen de wekkers alweer vroeg af. Het was een grote dag, we gingen namelijk naar de Mont Saint-Michel. Na het ontbijtbuffet togen we weer gezwind in de bus. Onderweg kregen we van Annie, de gids, al uitleg over de geschiedenis van de abdij. Ze vertelde ondermeer over de groei en de bloei van de abdij als bedevaartsoord en over het verval. We kregen ook te horen dat de aartsengel Michaël boven op de toren van de abdijkerk staat afgebeeld en hoe hij Aubertus met een flinke por aanspoorde om op die plaats een bedevaartsoord te bouwen. Alles hier uit de doeken doen, zou ons te ver leiden, maar wie geïnteresseerd is, vindt op deze site vast wel meer info of kan zijn/haar geheugen nog eens opfrissen, eens we weer thuis zijn.

 

Behalve de aartsengel Michaël, speelt nog iemand een meer wereldse rol in het dorp. Namelijk mère Poulard, wiens fameuze omelet opgediend werd bij onze lunch, als voorgerecht. Of dit nu echt het originele recept was, dat kunnen we niet bevestigen, want het recept blijft net als dat van de madeleintjes van Christiane nog steeds geheim. Wie weet schieten binnenkort de koffiehuizen van mère Christiane als paddenstoelen uit de grond, waar we zullen kunnen genieten van een lekker kopje koffie en een madeleintje...

 

Om het bezoek aan de Mont Saint-Michel af te ronden, trokken we met z'n allen voor de lunch nog naar "La vieille auberge", waar na de doortocht van Vl@s Lokeren geen 1664 meer te krijgen was voor vandaag.

 

Na de lekkere lunch, met als afsluiter, hoe kan het ook anders, een stuk appeltaart, reden we naar een calvadosdistillerie, waar we na de uitleg konden proeven van cider, pommeau en calvados, en waar we ons ook konden laden met wat streekeigen drankjes, het een al sterker dan het ander.

 

Algauw werd het tijd om naar het hotel terug te rijden, nog even buiten te genieten van de heerlijke temperaturen, te dineren en daarna besloten we de dag met een korte avondwandeling door Saint Hilaire de Harcouet.

 

We geven deze dag een gouden randje mee.

 

Dinsdag 18 september. Op naar Bretagne !

 

Vandaag stond er een bezoek aan Bretagne op het programma. Dus na het lekker ontbijt, reden we met de bus richting Dinan, een heel mooi dorpje in Bretagne. Het weer was alweer heerlijk. Blijkbaar werken de connecties van Arthur met Françoiseke prima. Op de bus kregen we alvast een kleine opfrissing van alle info die we al kregen tijdens de reis, want Annie wist dat we die avond quizavond hadden. Maar helaas voor de deelnemers kende zij onze quizmaster nog niet goed. Die houdt zich niet altijd aan de gewone wetenswaardigheden.

In Dinan bezochten we eerst geleid een deel van het stadje en de kerk, om daarna eventjes zelf het stadje te gaan verkennen of een terrasje te doen.

 

Daarna reden we naar Cancale, aan de kust, naar la L'huiterie, waar we vergast werden op een lekkere lunch met 12 oesters als voorgerecht ! Ze waren superlekker ! Ook het hoofdgerecht en het dessert kon ons bekoren. Tja, die weegschaal, die gaat voor een tijdje in een donker hoekje !

 

Na Cancale reden we naar het mooie Saint-Malô, voor alweer een interessant geleid bezoek in deze mooie Bretoense kuststad. De foto's spreken voor zich.

 

Terug in het hotel was er natuurlijk alweer een heerlijk avondmaal, met alweer drie gangen. En toen de buikjes rond waren (dit mag je als lezer gerust letterlijk nemen), kwamen 35 mensen deelnemen aan onze grote Normandiëquiz. De quizmaster had gezorgd voor veel afwisseling en iedereen kon wel nog iets bijleren over Normandië. Helaas voor degenen die hard gestudeerd hadden op de lengte, hoogte, breedte, gewicht, aantal spijlen en meer van de "Pont de Normandie", werd daarover niets gevraagd.

Volgende weetjes zijn immers veel belangrijker, en zoniet, dan toch veel leuker !

-  De BBC schreef tijdens de oorlog een fotowedstrijd uit over vakanties aan de Normandische kust.

- De Normandische kindjes lezen niet over Tiny, maar over Martine.

- De komeet Hailey staat afgebeeld op het tapijt van Bayeux, waarop ook een stripverhaal staat van de slag om Hastings in 1066

- Schnitzel is escalope in het Frans.

- Cafébaas René krijgt in "Allo, allo" de zorg over een langeafstandseend.

- Rommel kon even naar huis doordat Françoiseken slecht weer had voorspeld en D-day met een dag was uitgesteld, hij gaf zijn madam voor haar verjaardag een paar schoenen.

- En dan deze : Een legendarische koning, genaamd naar iemand uit onze vereniging, werd volgens de legende door een watergeest gescheiden van zijn vrouw, door een beekje in het departement Orne. Slechts na zonsondergang mochten ze bij elkaar zijn. Deze koning had ook iets met meubelen. Arthur, was de zon wel al onder toen jij met Christiane samen aan tafel wou zitten ?

 

Kortom, het was een spannende quiz, waarin nu eens de ene groep, dan weer de andere aan de leiding stond. En uiteindelijk gingen de Vl@ssertjes met de prijs aan de haal : ieder kreeg een fles Pommeau cadeau ! Proficiat !

 

We zullen deze dag ook bekronen met een gouden randje !

 

Woensdag 19 september. Arromanches en Bayeux. Over grote veldslagen.

 

 Ook vandaag waren we al vroeg aan het ontbijt. We gingen immers Arromanches bezoeken, waar we ons zouden onderdompelen in het gebeuren op D-Day, aan één van de landingsstranden, waar een kunstmatige haven werd aangelegd. Indrukwekkend én om stil van te worden. Na ons bezoek aan dit kuststadje waar de sporen van de landing nog zeer zichtbaar zijn, reden we door naar Bayeux, want het was tijd voor een stripverhaal, meer bepaald, het beroemde tapijt, waarop ijverige borduursters de slag om Hastings hebben genaaid. Voor meer info kan je hier terecht, want ik kan het niet beter zeggen.

 

Na het bewonderen van het tapijt en het museumbezoek was het tijd om de mooie kathedraal te gaan bezichtigen.

 

Tevreden reden we terug naar ons hotel, alwaar we ons gauw opfristen en op tijd beneden waren om Arthur alvast te verblijden met een door het Vl@skoor : "La Normandie" ten berde gebracht lied, namelijk het aloude "Happy birthday", gevolgd door  de beroemde kreet : Hiep hiep hiep hoera ! Na een korte toespraak en het overhandigen van het geschenk van onze leden en het bestuur, mochten we klinken op de vijfenzestigste verjaardag van onze voorzitter, die ons trakteerde op een drink !

Voor de niet-meegereisde Vl@ssers : We hebben Arthur en Christiane een bon gegeven voor een etentje in Het Vieremmershof.

 

Wat de dag betrof : ook deze werd weer bekroond met goud !

 

Donderdag 20 september. Au revoir !

 

Vijf dagen vliegen, dat mochten we tijdens onze reis alweer ondervinden, en ze vliegen vooral als je je amuseert ! Dus brak ook veel te vlug onze laatste dag aan in Normandië.

 

We verzamelden al om zeven uur aan het ontbijt om Arthur op zijn officiële verjaardag nog eens te feliciteren. Dit deden we zo :

Bethy had een kroon gemaakt (hoe ze die zo kon doen passen, daar kwam vakmanschap bij kijken...), en we hadden afgesproken met Christiane, dat ze Arthur moest boven houden tot de codezin kwam. Die luidde als volgt : De dobbelsteen is op het tapijt gevallen, de landing kan beginnen. De madeleintjes zijn klaar.

Waarop het antwoord van Christiane kwam : Understand. Ik stuur mijn kat.

Het spreekt immers  vanzelf dat je in Normandië in code spreekt.

En omdat de geallïeerde vl@ssertjes van Lokeren zich aan de landing verwacht hadden werd nogmaals een verjaardagslied ingezet, dit keer ging het om het beroemde : Lang zal hij leven..., alweer gevolgd door een hiep hiep hiep hoera uit volle borst.

 

Maar Vl@s Lokeren zou Vl@s Lokeren niet zijn, als zij ook, tussen alle pret door, niet één minuut stilte konden houden voor ons overleden lid Gust. Wij betuigen hiermee met zijn allen onze deelneming aan zijn familie. Gust, wie kende jou niet in Lokeren ? Rust in vrede.

 

Na het ontbijt was het tijd om de valiezen en de calvados in te laden en richting Rouen te vertrekken. Rouen is de stad waar Jeanne d'Arc omkwam op de brandstapel. Een mooie stad ook, met een prachtige kathedraal.

 

Na de lunch reden we richting Amiens, voor een kort bezoek. En toen werd het tijd om Frankrijk gedag te zwaaien en richting België te rijden. Maar bij Vl@s heb je geen honger want in Kuurne wachtte ons nog een broodmaaltijd vooraleer we richting ons eigen bedje trokken.

 

Moe, maar tevreden, en wellicht wat ronder, blikken we terug op een prachtige vijfdaagse. Bedankt aan iedereen die mee was. Jullie waren fantastisch. Hier past ook nog een extra woordje van dank aan onze gids, Annie en onze chauffeur Joz.

 

Voor deze dag en voor de hele reis, halen we ons potteke goud nog maar eens boven ! We zullen nog lang nagenieten, mede door de vele, mooie foto's ! Die kunt u bekijken op onze blog.


Geschreven door Marie-Christine De Smet op 03/10/2018 15:24:17